Silvanus

kopSilvanus, moeilijk te determineren ouditalische bosgod, beschermer van planten, bomen, weiden en kudden, verwant met de bos- en herdersgod Faunus en vanaf de 3e eeuw vC steeds meer vereenzelvigd met de griekse herders- en vruchtbaarheidsgod Pan. S. bezat, in tegenstelling met Faunus, geen officiële cultus. Boeren en herders brachten hem - op een open plaats in het bos offers van spelt, spek, vlees en wijn; daarbij mochten vrouwen niet aanwezig zijn. Hij gold ook als de hoeder van grondbezit en was als zodanig verwant met Terminus. Kraamvrouwen werden met apotropaeïsche riten tegen zijn boze bedoelingen beschermd.

In de provincies van het romeinse rijk, met name in Illyricum, werd S. met diverse inheemse bosgoden of bosdemonen geïdentificeerd. Afbeeldingen van S. komen veel voor, in de vorm van beeldjes en op schilderingen en reliëfs. De god wordt voorgesteld als een haveloos geklede robuuste oudere man met baard en lange haren, en met een krans op het hoofd; in de rechterhand houdt hij gewoonlijk een mes, in de linker een of meer takken.
De kop van Silvanus is gevonden aan de Via dei Fori Imperiali en is nu te zien in het Museo Montemartini.


Lit. R. Peter (Roscher 4, 824-877). A. Klotz (PRE 3A, 117-125). C. Saletti (EAA 7, 2v). [Nuchelmans]


Lijst van Namen