Tityus

Tityus (Τιτύος), legendarische, 900 voet lange, reus die in Boeotië en op het eiland Euboea gelocaliseerd werd, zoon van Zeus en een zekere Elara. Zeus zou hem samen met zijn moeder voor de jaloerse Hera onder de aarde verborgen hebben, waarna Gaia T. als het ware opnieuw ter wereld bracht. Gedreven door hartstocht, vergreep T. zich eens aan de godin Leto, toen deze met haar beide kinderen Apollo en Artemis op weg was naar Delphi. Apollo en Artemis schoten daarbij de onverlaat neer. Deze werd vervolgens in de onderwereld aan de bodem vastgeklonken en twee gieren knaagden eeuwig aan zijn steeds weer aangroeiende lever.

De wandaad van T. is vele malen en op vele manieren uitgebeeld, o.a. op een archaïsche metope (ca. 550 vC) van de Hera-tempel in Foce Sele ten noorden van Paestum, op een amfoor van Phintias (ca. 510 vC) in het Louvre (G 42) en op een schaal van de z.g. Penthesilea-schilder in München; ook van de bestraffing in de onderwereld zijn talrijke afbeeldingen bekend.

Lit. Homerus, Odyssee 11, 576-581. Vergilius, Aeneis 6, 595-600. O. Waser (Roscher 5, 1033-1055). K. Herling (PRE 6A, 1593-1609). E. Paribeni (EAA 7, 886v). [Nuchelmans]


Apollo schiet Tityus neer met de hulp van Artemis (470 vC Louvre)


mythen