Apollos (Ἀπολλῶς), alexandrijnse jood uit de 1e
eeuw nC, welsprekend man, gevormd in de retorenscholen,
en schriftgeleerde, waarschijnlijk uit de
school van Philo (Hand 18,24-28; 19,1). Aanvankelijk
was hij leerling van Johannes de Doper, werd te
Ephese door Priscilla en Aquila in de leer van
Paulus ingewijd, en trad op te Corinthe, waar hij
met zoveel succes predikte dat hij een eigen aanhang
kreeg (1Cor 1,12; 3,4-6.22; 4,6). Daarom vertrok hij
naar Paulus in Ephese en weigerde naar Corinthe
terug te keren (1Cor 16,12). Van zijn verdere leven
(vgl. Tit3,13) is niets bekend; velen houden hem
voor de schrijver van Hb.
Lit. R. Schumacher, Der Alexandriner Apollos (Kempten/
München 1916).
[v. d. Born]