Nicanor

Nicanor (Νικάνωρ), griekse eigennaam. Vermelding verdienen:

(1) Nicanor, macedonische officier, zoon van Parmenio, broer van Philotas. Hij commandeerde in alle belangrijke veldslagen van Alexander de Grote de ὑπασπισταί, de lichtgewapende infanterie. N. overleed voordat zijn vader en broer in 330 vC door Alexander terechtgesteld werden.


(2) Nicanor van Alexandrië, grammaticus uit de 2e eeuw nC. Van zijn tractaat Περὶ στιγμῆς τῆς παρ᾽ Ὁμήρῳ (De interpunctie bij Homerus) zijn via de z.g. Viermännerkommentar grote delen bewaard gebleven in de Homerus-scholia; van zijn algemene interpunctieleer (Περὶ στιγμῆς τῆς καθόλου) bestaat een kort compendium uit de byzantijnse tijd. N. onderscheidde niet minder dan acht soorten punten en komma's. Op de traditionele interpunctie van Ilias en Odyssee heeft hij veel invloed gehad.


Lit. Uitgaven der fragmenten: L. Friedländer, Nicanoris Περὶ Ἰλιακῆς στιγμης reliquiae emendatiores (Königsberg 1850). O. Carnuth- Nicanoris Περὶ Ὀδυσσειακῆς στιγμῆς reliquiae emendatiores (Berlin 1875). - C. Wendel (PRE 17, 274-277).


(3) Nicanor van Stagira, leerling en schoonzoon van de wijsgeer Aristoteles. Hij werd samen met Alexander de Grote opgevoed en nam deel aan diens aziatische expeditie. In 324 vC las hij namens Alexander in Olympia de proclamatie voor waarin de koning afkondigde de (reeds eerder bevolen) terugkeer der griekse ballingen naar hun steden desnoods met geweld te zullen afdwingen. In 319 benoemde Cassander N. tot commandant van zijn garnizoen in de atheense haven Munichia, in 318 versloeg hij als admiraal samen met Antigonus I Polyperchons vlootvoogd Clitus 'de witte' bij de Bosporus. Kort daarna viel hij bij Cassander in ongenade, werd beschuldigd van hoogverraad en terechtgesteld.


Lit. E. Bikerman, La lettre d'Alexandre aux bannis grecs (Mélanges Radet = Revue des Études Anciennes 42, 1940, 25-35). [Nuchelmans]


Lijst van Auteurs