Tarchon

Tarchon (Τάρχων of Τάρκων, etruskisch Tarchu of Tarchun), zoon of broer van Tyrrhenus, de legendarische leider van de Tyrrheniërs d.i. Etruriërs tijdens hun tocht van Klein-Azië naar Italië. Hij gold als de stichter van Tarquinii, Pisa en Mantua en als oprichter van de etruskische dodekapolis.

In Vergilius' Aeneis treedt hij op als bondgenoot van Euander en dus van Aeneas. Een afbeelding van T. staat op een etruskische spiegel uit de 3e eeuw vC in het Museo Archeologico te Florence, waar hij staat te kijken naar, of onderricht wordt (door Tages?) in leverschouw.

Lit. Vergilius, Aeneis 8, 503-507, 603; 10, 153-158, 290-302; 11, 727-758. - O. Waser (Roscher 5, 105-110). W. Mielentz (PRE 4A, 2296v). G. Camporeale (EAA 7, 618). - M. Pallottino, Uno specchio di Tuscania e la leggenda etrusca di T. (Rendiconti Accad. Lincei 6, 1930, 49-87). [Schouten]


mythen