Typhon

Typhon (Τυφών, Τυφωεύς), in de griekse mythologie de belichaming der ontembare chtonische en infernale natuurkrachten die op aarde woeden. Als jongste telg van Tartarus en Gaia bond hij na de ondergang der Titanen de strijd aan met de olympische goden. Zeus slaagde erin hem te bedelven onder de bergen, o.m. onder de Etna, en hem uiteindelijk op te sluiten in de Tartarus, van waaruit hij zich manifesteerde in wervelstormen, aardbevingen en vulkanische uitbarstingen. Zelf een monster met drakekoppen en slangepoten, vlammende ogen en enorme vleugels (aldus op corinthisch vaatwerk, einde 7e eeuw vC), verwekte T. bij het slangemonster Echidna velerlei drakengebroed als Chimaera, Gorgo, Cerberus, Scylla, de hydra van Lerna, de leeuw van Nemea. Het verhaal over T. zou ontstaan zijn uit de versmelting van griekse sagen uit Boeotië en Magna Graecia met orientaalse elementen uit Cilicië en Noord-Syrië.

Lit. J. Schmidt (Roscher 5, 1426-1454). G. Uggeri (EAA 7, 852853). - G. Seippel, Der Typhonmythos (Greifswald 1939). A. Lesky, Hethitische Texte und griechischer Mythos (Anzeiger der Oesterreichischen Akad. Wiss., Philologisch-historische Klasse 87, 1950, 137-160). J. Duchemin, Le captif de l'Etna. Typhée frère de Prométhée (Studi Classici Q. Cataudella 1, Catania 1972) 149-172. [Sanders]



Typhon in gevecht met Zeus (Hydria uit ca. 540 vC, Antikensammlungen, München)



mythen