Matthias, afk. van Matthatias, werd door het lot
aangewezen als apostel in de plaats van
Judas Iskariot
(Hand 1,23-26). Hoewel kerkelijke schrijvers
verschillende bijzonderheden over hem vermelden,
is over zijn leven verder niets met zekerheid bekend.
Meerdere apocriefen staan op zijn naam. Zo
noemen Clemens Alexandrinus en Hippolytus de
Tradities van M., terwijl
Origines en
Eusebius een
Ev van M. kennen. Tenslotte is er nog sprake van
Handelingen van Andreas en M. (Hennecke I, 224-228;
JL 403).
Lit. Commentaren op Hand. 1.23-26. - J. Renié, L'Élection
de Matthias: Authenticité du récit (RB 55, 1948, 43-53). P.
Gaechter, Die Wahl des M. (ZkTh 71, 1949, 318-346). Ch.
Masson, La reconstitution du collège des Douze (Revue de
Théologie et de Philosophie 3/5, 1955, 193-201). Ph. H.
Menoud, Les additiens au groupe des douze apôtres d'après
le livre des Actes (Revue d'Histoire et de Philosophie Religieuses
37, 1957, 71-80). K. H. Rengstorff, Die Zuwahl des
Matthias (Studia Theologica 15, 1961, 35-67 = Festschr.
Piper, New York 1962, 178-192). E. Schweizer, Zu Apg. 1,
16-22 (ThZ 14, 1958, 46 = Neotestamentica, Zürich/Stuttgart
l963,416v). [Bouwman]