
Pyreneeën (Πυρηναῖα ὄρη, latijn Pyrenaei montes,
Pyrenaeus saltus), de ruim 430 km lange, tot 3400 m
hoge bergketen die de grens tussen Gallië en het
iberisch schiereiland vormt. De naam is afgeleid van
een oude, iberische of phocaeïsche, stad Pyrene,
waarvan slechts door
Herodotus (2,33) en
Avienus
(Ora maritima 559) melding wordt gemaakt en die
tot het einde van de 6e eeuw vC in de buurt van Port
Vendres bij Kaap Béar gelegen moet hebben. In de
oudheid waren zes mogelijkheden bekend om over
land van Gallië uit Spanje te bereiken:
- langs de oostkust (moderne route Cerbère-Port
Bou);
- over de Via Domitiana, later
Via Augusta geheten,
die over de Col du Perthus (290 m) van Ruscino
(Perpignan) naar Barcino (Barcelona) leidde; van
deze weg maakten o.a. de massiliotische kooplieden
en in 218 vC Hannibal gebruik;
- over de weg die door het dal van de Tet, via de
Col de la Perche (1579 m) en door het dal van de
Segre van Ruscino naar Ilerda (Lérida) leidde; deze
weg volgde vermoedelijk
Caesar in 49 vC;
- over de weg die door het dal van de Gave d'Aspe,
over de Col du Somport (latijn Summus Portus,
1632 m) en door het dal van de Aragón van Iluro
(Oloron) naar Iaca (Jaca) leidde;
- via de pas van Roncevaux (1057 m);
- langs de westkust (moderne route Bayonne-San Sebastién).