Momus

Momus (Μῶμος), griekse personificatie van spot en scherpe kritiek, reeds in Hesiodus' Theogonie (214) opgenomen in de godengenealogie als zoon van de nachtgodin Nyx. Als raadgever van Zeus zou M., toen de aarde overbevolkt was, de oppergod geadviseerd hebben de godin Thetis te laten huwen met een sterveling (Peleus) en zelf een knappe dochter te verwekken (Helena). De opvolging van beide adviezen veroorzaakte de trojaanse oorlog. De dichter Callimachus laat M. graag optreden in zijn literaire polemieken, Lucianus maakt hem graag tot woordvoerder van zijn niets en niemand ontziende spot.

Lit. K. Tümpel (Roscher 2, 3117-3119). [Nuchelmans]


mythen