Dike

Dike (Δίκη), griekse personificatie van de gerechtigheid in kosmos en staat, van het evenwicht tussen schuld en boete. D. ontving haar literaire gestalte van de dichter Hesiodus (Theogonie 901-903; Erga 219-224, 256-260), bij wie zij een dochter van Zeus en Themis, en een zuster van Eunomia en Eirene (Horen) is en aan Zeus de misdaden der mensen meldt. Later komt D. veel voor bij Pindarus, Parmenides, Heraclitus, de tragici en Aratus. Voor het bestaan van een eredienst van D. bestaan weinig aanwijzingen; in de beeldende kunst werd zij afgebeeld met een zwaard en/of staf. Vgl. de romeinse godin Iustitia en onze 'Vrouwe Justitia'.

Lit. O. Waser (PRE 5, 574-578). L. von Sybel (Roscher 1, 1018-1020). R. Hirzel, Themis, D. und Verwandtes (Leipzig 1907). [Nuchelmans]


mythen