Remmius Palaemon

Remmius Palaemon, romeins grammaticus onder de keizers Tiberius en Claudius, leermeester van Persius en Quintilianus. Quintus R. P., die afkomstig was uit Vicetia (Vicenza), was berucht om zijn arrogantie en verdorven levenswijze, maar befaamd om zijn ongewone geleerdheid. Bij Martialis (2, 86, 11) wordt melding gemaakt van gedichten van zijn hand in zeer gezochte metra. Als vrijgelatene stichtte hij een school, doch belangrijker is dat hij als eerste Romein naar het voorbeeld van Dionysius Thrax een systematische grammatica (III) schreef, die op latere grammatici zoals Charisius, Diomedes en Priscianus van grote invloed is geweest. Zijn Ars is weliswaar verloren gegaan (de als Ars Palaemonis overgeleverde grammatica is niet authentiek), doch grotendeels uit het werk van Charisius te reconstrueren.

Van bijzondere betekenis is de door hem opgestelde indeling der nomina in declinaties en der verba in conjugaties, waarbij hij resp. uitging van de uitgang van de genetivus singularis (-ae, -i, -is, -us, -ei) en de eindsyllabe van de tweede persoon enkelvoud van de indicativus praesentis (-as, -es, -is, -ïs).


Lit. Suetonius, De grammaticis 23. - Uitgave van de fragmenten (en testimonia): H. Keil, Grammatici Latini 5 (Leipzig 1923 = Hildesheim 1961) 525-547. A. Mazzarino, Grammaticae Romanae Fragmenta aetatis Caesareae (Turijn 1955) 68-102. - P. Wessner (PRE 1 A, 596v). GRL 2, 728-730. - K. Barwick, R. P. und die römische ars grammatica (Philologus, Suppl. 15, 2, Leipzig 1922). [Brouwers]



Lijst van Auteurs